Zarządzenie Nr 34/2003 z dnia 28 października 2003 r. w sprawie ustalenia Regulaminu Pracy Urzędu Gminy w Starym Dzikowie

Zarządzenie Nr 34/2003
Wójta Gminy Stary Dzików
z dnia 28 października 2003 r.

w sprawie ustalenia Regulaminu Pracy Urzędu Gminy w Starym Dzikowie

Na podstawie art. 104, 1041 i 1043 ustawy z dnia 14 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21 poz. 94 z późn. zm.), art. 4 ust. 2a i 4, art. 24 i art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1593 z późn. zm.) ustalam:

Regulamin Pracy Urzędu Gminy w Starym Dzikowie

Rozdział I
POSTANOWIENIA WSTĘPNE

§ 1

Regulamin pracy jest aktem normatywnym ustalającym wewnętrzną organizację i porządek w Urzędzie Gminy oraz związane z procesem pracy prawa i obowiązki pracodawcy i pracownika.

§ 2

Przepisy Regulaminu pracy mają zastosowanie do wszystkich pracowników zatrudnionych w zakładzie pracy bez względu na rodzaj pracy i zajmowane stanowisko oraz wymiar czasu pracy.

§ 3

Ilekroć w regulaminie jest mowa o pracodawcy, należy przez to rozumieć Wójta Gminy Stary Dzików.

Rozdział II
OBOWIĄZKI PRACODAWCY

§ 4

Pracodawca zobowiązany jest:
1)
przestrzegać zasad Kodeksu pracy i przepisów wydanych na jego podstawie oraz postanowień niniejszego Regulaminu,
2)
zapewnić pracownikowi przydział pracy zgodnie z treścią zawartej umowy o pracę oraz przydzielonym zakresem czynności,
3)
zaznajamiać pracowników podejmujących pracę z ich obowiązkami określonymi w zakresach czynności, sposobem wykonywania pracy na wyznaczonym stanowisku pracy i z podstawowymi ich uprawnieniami,
4)
organizować pracę w sposób zapewniający pełne wykorzystanie czasu pracy poprzez właściwy przydział zadań i obowiązków oraz egzekwować prawidłowe ich wykonanie,
5)
wyposażać stanowiska pracy w niezbędny sprzęt i materiały oraz zapewniać bezpieczne i higieniczne warunki pracy,
6)
prowadzić systematyczne szkolenia pracowników w zakresie BHP,
7)
wykorzystywać kwalifikacje, umiejętności, zdolności, zainteresowania pracowników dla osiągnięcia wysokiej wydajności i należytej jakości pracy,
8)
popierać twórczą inicjatywę pracowników w zakresie doskonalenia i usprawniania metod pracy,
9)
ułatwiać pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych,
10)
stosować obiektywnie i sprawiedliwie kryteria oceny pracy pracowników,
11)
wydawać uprawnionym pracownikom odzież ochronną i roboczą oraz sprzęt ochrony osobistej,
12)
zapewnić kobietom odpowiednie warunki pracy uwzględniające ochronę ich zdrowia,
13)
terminowo i prawidłowo wypłacać wynagrodzenie za pracę w kasie Urzędu Gminy lub w inny sposób niż do rąk pracownika jeżeli pracownik uprzednio wyrazi na to zgodę,
14)
zaspokajać w ramach posiadanych środków - bytowe, socjalne i kulturalne potrzeby pracowników,
15)
oddziaływać na kształtowanie się w zakładzie pracy właściwej atmosfery i zasad współżycia społecznego.

Rozdział III
OCHRONA PRACY KOBIET

§ 5

1. Pracodawca nie może zatrudniać kobiet przy pracach szczególnie szkodliwych i uciążliwych dla ich zdrowia - określonych w drodze rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 1996 r. w sprawie wykazu prac wzbronionych kobietom (Dz. U. z 1996 r. Nr 114 poz. 545 z późn. zm.).
2. Pracodawca nie może wypowiedzieć ani rozwiązać umowy o pracę w okresie ciąży, a także urlopu macierzyńskiego pracownicy, chyba że zachodzą przyczyny uzasadniające rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z jej winy i reprezentująca pracownicę zakładowa organizacja związkowa wyraziła zgodę na rozwiązanie umowy.

§ 6

1. Kobiety w ciąży nie wolno zatrudniać w godzinach nadliczbowych, ani w porze nocnej.
2.
Kobiety w ciąży nie wolno, bez jej zgody, delegować poza stałe miejsce pracy.
3.
Kobiety opiekującej się dzieckiem w wieku do 4 lat nie wolno, bez jej zgody, zatrudniać w godzinach nadliczbowych, ani w porze nocnej, jak również delegować poza stałe miejsce pracy.

§ 7

1. Pracodawca zatrudniający pracownicę w ciąży lub karmiącą dziecko piersią przy pracy wymienionej w przepisach powołanych w § 6 ust. 1, wzbronionej takiej pracownicy bez względu na stopień narażenia na czynniki szkodliwe dla zdrowia lub niebezpieczne, jest obowiązany przenieść pracownicę do innej pracy a jeżeli jest to niemożliwe zwolnić ją na czas niezbędny z obowiązku świadczenia pracy.
2.
Pracodawca zatrudniający pracownicę w ciąży lub karmiącą dziecko piersią przy pozostałych pracach wymienionych w przepisach o których mowa w § 6 ust. 1 jest obowiązany dostosować warunki pracy do wymagań określonych w tych przepisach lub tak ograniczyć czas pracy, aby wyeliminować zagrożenia dla zdrowia lub bezpieczeństwa pracy. Jeżeli dostosowanie warunków pracy na dotychczasowym stanowisku pracy lub skrócenie czasu pracy jest niemożliwe lub niecelowe, pracodawca jest obowiązany przenieść pracownicę do innej pracy, a w razie braku takiej możliwości, zwolnić pracownicę na czas niezbędny z obowiązku świadczenia pracy.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do pracodawcy w przypadku gdy pracownica w ciąży lub karmiąca dziecko piersią przedstawi zaświadczenie lekarskie stwierdzające przeciwwskazania zdrowotne do wykonywania dotychczasowej pracy.

§ 8

1. Pracownica karmiąca dziecko piersią ma prawo do 2 półgodzinnych przerw w pracy wliczanych do czasu pracy. Pracownica karmiąca więcej niż jedno dziecko ma prawo do dwóch przerw w pracy, po 45 minut każda. Przerwy na karmienie mogą być na wniosek pracownicy udzielane łącznie.
2.
Pracownicy zatrudnionej przez czas krótszy niż 4 godziny dziennie przerwy na karmienie nie przysługują. Jeżeli czas pracy pracownicy nie przekracza 6 godzin dziennie przysługuje jej jedna przerwa na karmienie.

Rozdział IV
OBOWIĄZKI PRACOWNIKA

§ 9

Podstawowym obowiązkiem pracownika jest:
1)
wykonywanie w sposób rzetelny i efektywny powierzonej pracy,
2)
przestrzeganie ustalonego w zakładzie czasu pracy,
3)
przestrzeganie regulaminu pracy i ustalonego w zakładzie porządku,
4)
wykonywanie w sposób dokładny sumienny poleceń przełożonych,
5)
przestrzeganie przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów przeciwpożarowych,
6)
używanie zgodnie z przeznaczeniem przydzielonej odzieży ochronnej oraz sprzętu ochrony osobistej,
7)
uczestniczenia w szkoleniu doszkalaniu z zakresu podnoszenia kwalifikacji zawodowych oraz znajomości przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy i przeciwpożarowych,
8)
zawiadamianie przełożonych o zauważonych w zakładzie pracy wypadku pracy, a także zagrożeniu życia lub zdrowia ludzkiego,
9)
przejawianie koleżeńskiego stosunku do innych pracowników oraz przestrzeganie zasad współżycia społecznego,
10)
dbanie o dobro zakładu i jego mienie,
11)
dbanie o zachowanie ładu, porządku, spokoju i czystości w zakładzie i na stanowisku pracy, przejawianie kultury osobistej oraz kultury pracy,
12)
przestrzeganie tajemnicy państwowej i służbowej,
13)
należyte zabezpieczenie po zakończeniu pracy urządzeń, materiałów i pomieszczenia pracy,
14)
podnoszenie swoich kwalifikacji zawodowych poprzez uczestnictwo w kursach i szkoleniach oraz poprzez samokształcenie zawodowe,
15)
lojalność w stosunku do pracodawcy.

§ 10

1. Wstęp i przebywanie pracownika na terenie zakładu pracy w stanie wskazującym na spożycie alkoholu jest zabronione.
2.
Zabrania się pracownikowi:
    1)
opuszczania stanowiska pracy w czasie pracy, bez zgody przełożonego,
    2)
operowania maszynami i urządzeniami nie związanymi bezpośrednio z wykonywaniem zleconych obowiązków i czynności,
    3)
samowolnego demontowania części maszyn, urządzeń i aparatury oraz ich naprawy bez specjalnego upoważnienia,
    4)
samowolnego usuwania osłon i zabezpieczeń maszyn i urządzeń, czyszczenia maszyn i aparatów będących w ruchu lub pod napięciem elektrycznym.

§ 11

W związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy, pracownik jest obowiązany rozliczyć się z zakładem i uzyskać odpowiednie wpisy w karcie obiegowej.

Rozdział V
ORGANIZACJA PRACY

§ 12

1. Zastępstwo w razie nieobecności pracownika wyznacza Kierownik zakładu lub jego zastępca.
2. Zastępstwo trwające dłużej niż trzy miesiące jest dodatkowo wynagradzane, stosownie do obowiązujących przepisów.

§ 13

1. Akta służbowe i inne dokumenty pracownicy obowiązani są zabezpieczyć przed kradzieżą, zniszczeniem lub dostępem osób niepowołanych, poprzez właściwe ich przechowywanie pod odpowiednim zamknięciem.
2.
Za nieprawidłowe użytkowanie i zabezpieczenie maszyn, urządzeń i wyposażenia biura oraz innych stanowisk pracy odpowiedzialni są pracownicy, którym mienie to zostało powierzone do użytku.

§ 14

1. Pracownicy będący w stanie wskazującym na spożycie alkoholu nie mogą być dopuszczeni do wykonywania pracy.
2.
Obowiązek niedopuszczania do pracy oraz wyciągnięcia konsekwencji za stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwym, lub picie alkoholu w czasie pracy spoczywa na bezpośrednim przełożonym pracownika i kierowniku zakładu pracy.

Rozdział VI
CZAS PRACY

§ 15

1. Czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy. Przybycie do pracy pracownik potwierdza wpisem w liście obecności.
2.
Czas pracy powinien być w pełni wykorzystany przez każdego pracownika na wykonywanie obowiązków służbowych
3.
Jeżeli praca określona w umowie o pracę i zakresie obowiązków nie wypełnia pracownikowi w całości czasu pracy, może mu być powierzona doraźnie lub na stałe praca dodatkowa (uzupełniająca). Możliwość powyższa dotyczy wszystkich pracowników.
4.
Za wykonywanie pracy o której mowa w ust. 3 pracownik nie otrzymuje dodatkowego wynagrodzenia.
5.
Pracownik ma obowiązek na polecenie pracodawcy pełnić poza normalnymi godzinami pracy w zakładzie lub innym miejscu wyznaczonym przez pracodawcę dyżur. Czas dyżuru pełnionego przez pracownika nie wlicza się do czasu pracy, jeżeli podczas dyżuru pracownik nie wykonywał pracy. Za czas dyżuru przysługuje czas wolny od pracy w wymiarze odpowiadającym długości dyżuru, a w razie braku możliwości udzielenia czasu wolnego - wynagrodzenie wynikające z osobistego zaszeregowania pracownika określone stawką godzinową lub miesięczną. Nie dotyczy to dyżurów pełnionych przez pracownika w domu.
6.
Pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy.
7.
Czas pracy pracowników samorządowych nie może przekroczyć 40 godzin tygodniowo i ośmiu godzin na dobę.
8.
Przepisu określonego w pkt 7 nie stosuje się do pracowników samorządowych zatrudnionych na stanowiskach pomocniczych i obsługi.

§ 16

1. W Urzędzie Gminy obowiązuje pięciodniowy tydzień czasu pracy przy czym sobota jest dniem wolnym od pracy.
2.
Ustala się następujące godziny rozpoczęcia i kończenia pracy:
   
codziennie od 730 do 1530, tj. 8 godzin dziennie.
   
Pracownicy potwierdzają przybycie do pracy poprzez osobiste podpisanie listy obecności.
3.
Kierownik zakładu pracy może - dla poszczególnych pracowników wyznaczyć inne godziny czasu pracy niż zostały określone w ust. 1.
4.
Pracodawca może zmienić godziny pracy sprzątaczek w zależności od pory roku lub np. remontów (bielenie).
5.
Dla pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin (czasu pracy), godziny rozpoczęcia i zakończenia pracy ustala indywidualnie kierownik zakładu pracy.
6.
Kierownik zakładu pracy może, na wniosek pracownika ustalić indywidualny czas pracy, szczególnie dla pracowników dojeżdżających do pracy i ustalić inne godziny rozpoczynania i zakończenia pracy, niż określone w ust. 2.
7.
Praca w godzinach nadliczbowych i w dni ustawowo wolne od pracy może być wykonywana tylko w uzasadnionych przypadkach, za zgodą kierownika zakładu pracy lub upoważnionej przez niego osoby, przy zachowaniu obowiązujących przepisów.
8.
Wykonywanie pracy w godzinach nadliczbowych powinno być każdorazowo ewidencjonowano w specjalnym rejestrze.
9.
Liczba godzin nadliczbowych nie może przekraczać dla poszczególnego pracownika 4 godzin na dobę i 150 godzin w roku kalendarzowym.
10.
Za pracę w godzinach nadliczbowych, oprócz normalnego wynagrodzenia, przysługuje dodatek w wysokości:
    a)
50% wynagrodzenia - za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających w dni powszednie oraz w niedzielę i święta będące dla pracownika dniami pracy zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy,
    b)
100% wynagrodzenia - za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających w nocy, w godzinach nadliczbowych w niedzielę i święto nie będące dla pracownika dniami pracy zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, a także w godzinach nadliczbowych przypadającym w dniu wolnym od pracy udzielonym w zamian za pracę w niedzielę lub święto będące dla pracownika dniami pracy zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy.
11.
Dodatek o którym mowa w pkt 10, przysługuje także za każdą godzinę pracy przekraczającą przeciętną tygodniową normę czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym.
12.
Dodatek o którym mowa w pkt. 11, nie przysługuje, jeżeli przekroczenie przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nastąpiło w wyniku pracy w godzinach nadliczbowych, za które pracownikowi przysługuje prawo do dodatku określonego w pkt 10.
13.
W zamian za czas przepracowany ponad ustaloną normę pracodawca, na wniosek pracownika, może udzielić mu w tym samym wymiarze czasu wolnego od pracy. W tych wypadkach pracownikowi nie przysługuje dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych.
14.
Udzielenie czasu wolnego w zamian za czas przepracowany ponad ustaloną normę może nastąpić także bez wniosku pracownika; w takim przypadku pracodawca udziela czasu wolnego od pracy najpóźniej do zakończenia okresu rozliczeniowego w wymiarze o połowę wyższym niż liczba przepracowanych godzin nadliczbowych, jednakże nie może to spowodować obniżenia wynagrodzenia należnego pracownikowi za pełny miesięczny wymiar czasu pracy.
15.
Pracownikowi, którego dobowy wymiar czasu pracy wynosi co najmniej 6 godzin, przysługuje przerwa w pracy, w wymiarze 15 minut na spożycie posiłku; przerwa ta nie może spowodować zakłócenia w normalnym toku pracy.
16.
Praca nocna obejmuje 8 godzin pomiędzy godz. 2200 a 600. Pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za każdą godzinę przepracowaną w porze nocnej w wysokości 20% stawki godzinowej wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie odrębnych przepisów.
17.
Niedziele oraz święta, określone odrębnymi przepisami, są dniami wolnymi od pracy. Za pracę w niedziele lub święta uważa się pracę wykonywaną pomiędzy godz. 600 w tym dniu, a godz. 600 następnego dnia. Pracownikowi zatrudnionemu w niedzielę pracodawca jest obowiązany zapewnić inny dzień wolny od pracy w tygodniu. Pracodawca może udzielić dnia wolnego od pracy w zamian za pracę w święto.
18.
Każdorazowe opuszczenie miejsca pracy w godzinach pracy, zarówno w celach służbowych, jak i prywatnych, może nastąpić tylko za zgodą, lub na polecenie, bezpośredniego przełożonego i musi być udokumentowane wpisem do książki wyjść.
    a)
przebywanie pracowników na terenie zakładu pracy poza godzinami pracy może mieć miejsce tylko w uzasadnionych przypadkach, po uzyskaniu zgody Kierownika,
    b)
ewidencję pracowników upoważnionych do pobierania kluczy do pomieszczeń pracy prowadzi Sekretarz Gminy.
19.
Czas pracy pracownika wykonującego czynności służbowe w innej miejscowości niż określona w umowie o pracę rozliczany jest na podstawie wyjazdu służbowego a wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych przysługuje mu tylko wówczas, gdy otrzymał polecenia wykonania pracy w godzinach nadliczbowych i jego czas pracy był kontrolowany.
20.
W uzasadnionych przypadkach wynikających z potrzeb zakładu pracy pracownik na polecenie pracodawcy winien wykonywać pracę również w soboty.

§ 17

1. Pracownik obowiązany jest do usprawiedliwienia spóźnienia do pracy, przedstawiając zakładowi pracy przyczyny spóźnienia, a na żądanie pracodawcy przedstawia odpowiednie dowody.
2.
Kilka powtarzających się krótkotrwałych spóźnień do pracy bez usprawiedliwienia może stanowić podstawę do wymierzenia kary ustalonej przepisami regulaminu lub ograniczenia niektórych składników wynagrodzenia, zgodnie z obowiązującymi przepisami.
3.
Kierownik zakładu pracy lub upoważnione przez niego osoby podejmują decyzję o usprawiedliwieniu lub nie usprawiedliwieniu przyczyn spóźniania do pracy, po uprzednim wysłuchaniu wyjaśnienia pracownika i ewentualnym zapoznaniu się z dowodami.

§ 18

1. Pracownicy zatrudnieni w systemie zmianowym obowiązani są przekazywać zmiennikom obsługiwane maszyny i urządzenia w stanie pozwalającym na ich dalszą eksploatację na następnej zmianie.
2.
Zdający zmianę może odejść od stanowiska pracy dopiero po przekazaniu stanowiska pracy pracownikowi obejmującemu następną zmianę, w przypadku niezgłoszenia się pracownika obejmującego zmianę, zdający powinien zgłosić to pracodawcy.

§ 19

Każdy pracownik po zakończeniu pracy jest obowiązany uporządkować swoje stanowisko pracy oraz zabezpieczyć powierzone mu narzędzia, maszyny, sprzęt, dokumenty i pieczęcie.

§ 20

W przypadku powzięcia przez pracownika wiadomości o wystąpieniu na terenie zakładu pracy awarii, obowiązany jest niezwłocznie zawiadomić o tym fakcie pracodawcę oraz przedsięwziąć wszelkie możliwe działania mające na celu ograniczenie szkody.

§ 21

1. Zabrania się wynoszenia z zakładu pracy narzędzi, części zamiennych i innych materiałów stanowiących własność pracodawcy lub jemu powierzonych.
2.
Zabrania się wykonywania prywatnych prac w zakładzie pracy lub z wykorzystaniem narzędzi lub urządzeń należących do pracodawcy bez jego wyraźnej zgody.

Rozdział VII
URLOPY LUB ZWOLNIENIA Z PRACY

§ 22

1. Urlopy wypoczynkowe udzielane są pracownikom na podstawie Kodeksu Pracy i przepisów wykonawczych.
2.
Pracownik może rozpocząć urlop wyłącznie po uzyskaniu pisemnej zgody pracodawcy lub osoby przez niego upoważnionej na karcie urlopowej lub podaniu o urlop.
3.
W wyjątkowych wypadkach - na wniosek pracownika - urlop wypoczynkowy może być udzielony poza planem urlopów.
4.
Urlopu nie wykorzystanego zgodnie z planem urlopów należy udzielić nie później niż do końca I kwartału następnego roku.

§ 23

Urlopy bezpłatne i okolicznościowe mogą być udzielane pracownikom w przypadkach i na zasadach określonych w Kodeksie Pracy i przepisach wykonawczych.

§ 24

1. Oprócz zwolnień od pracy przewidzianych przepisami Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15.05.1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy, oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (Dz. U. Nr 60 poz. 281) pracownik może być zwolniony od pracy na czas niezbędny dla załatwienia ważnych spraw osobistych lub rodzinnych, które wymagają załatwienia w godzinach pracy. Zwolnienia udziela pracodawca na wniosek pracownika, gdy zachodzi potrzeba.
2.
Za czas zwolnienia od pracy, o którym mowa w ust. 1 pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jedynie wówczas, gdy odpracował czas zwolnienia. Czas odpracowania nie jest pracą w godzinach nadliczbowych.

§ 25

Zwolnienia od pracy przewidziane przepisami, ewidencjonuje się z podziałem na odpłatne i nieodpłatne. Zwolnień udziela kierownik zakładu pracy, a ich ewidencję prowadzi wyznaczony przez kierownika zakładu pracy pracownik.

Rozdział VIII
DYSCYPLINA PRACY

§ 26

1. Pracownik winien stawić się do pracy w takim czasie, by w godzinach rozpoczęcia pracy znajdował się na stanowisku pracy.
2.
W razie niemożności stawienia się do pracy z przyczyny z góry wiadomej, pracownik powinien uprzedzić zakład pracy przed dniem przewidywanej nieobecności.
3.
W razie niestawienia się do pracy pracownik jest obowiązany powiadomić pracodawcę o przyczynie nieobecności w pracy i przewidywanym terminie jej trwania - co powinien wykonać nie później jednak niż w drugim dniu nieobecności. Zawiadomienia tego może pracownik dokonać osobiście, telefonicznie, przez inne osoby lub za pośrednictwem poczty (w tym przypadku za datę zawiadomienia uważa się datę stempla pocztowego).
4.
Niedotrzymanie terminu o którym mowa w ust. 2 może być usprawiedliwione szczególnymi okolicznościami uniemożliwiającymi pracownikowi terminowe dopełnienie obowiązku określonego w tym przepisie. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio po ustaniu przyczyn uniemożliwiających terminowe zawiadomienie pracodawcy o przyczynie i okresie nieobecności.
5.
Nieobecność w pracy lub spóźnienie do pracy usprawiedliwiają przyczyny uniemożliwiające stawienie się do pracy, a w szczególności:
    a)
niezdolność do pracy spowodowana chorobą pracownika lub jego izolacją z powodu choroby zakaźnej,
    b)
odsunięcie od pracy na podstawie zaświadczenia (decyzji) lekarza, komisji lekarskiej lub inspektora sanitarnego, jeżeli zakład pracy nie zatrudni pracownika przy innej pracy, odpowiedniej do jego stanu zdrowia, leczenie uzdrowiskowe, jeżeli jego okres został uznany zaświadczeniem lekarskim za jego okres niezdolności do pracy z powodu choroby,
    c)
choroba członka rodziny pracownika, wymagająca sprawowania przez pracownika osobistej opieki,
    d)
okoliczności wymagające sprawowania przez pracownika osobistej opieki nad dzieckiem w wieku do 8 lat,
    e)
konieczność wypoczynku po nocnej podróży służbowej, w granicach nie przekraczających 8 godzin od zakończenia podróży, jeżeli pracownik nie korzystał z wagonu sypialnego.
6.
W razie nieobecności w pracy z przyczyn, o których mowa w ust. 5 pkt a, b, c i d, pracownik jest obowiązany usprawiedliwić nieobecność, doręczając zakładowi pracy zaświadczenie lekarskie, najpóźniej w terminie 7 dni od daty jego otrzymania.

§ 27

Na krótkie niedyspozycje pracownik może otrzymać tzw. urlop na żądanie w ilości nie przekraczającej 4 dni w roku. Otrzymanie tego urlopu uzależnione jest tylko od obowiązku zgłoszenia żądania o udzielenie tego urlopu. Pracownik powinien to zrobić najpóźniej w dniu rozpoczęcia tego urlopu (art. 1672 Kodeksu Pracy).

Rozdział IX
BEZPIECZEŃSTWO I HIGIENA PRACY ORAZ OCHRONA PRZECIWPOŻAROWA

§ 28

Pracodawca i pracownicy zobowiązani są do ścisłego przestrzegania przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów o ochronie przeciwpożarowej.

§ 29

Pracodawca jest zobowiązany:
1)
zapoznać pracowników z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisami o ochronie przeciwpożarowej,
2)
prowadzić systematyczne szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy i ppoż.,
3)
organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy,
4)
kierować pracowników na profilaktyczne badania lekarskie,
5)
zapewnić pracownikowi środki ochrony indywidualnej oraz odzież roboczą,
6)
wskazać pracownikowi odpowiednio zabezpieczone miejsce na przechowywanie odzieży i obuwia roboczego, własnego ubrania wierzchniego oraz przydzielonych mu narządzi pracy.

§ 30

1. Wszyscy pracownicy przed dopuszczeniem do pracy podlegają szkoleniu wstępnemu w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony p/pożarowej; podlegają także szkoleniom okresowym.
2.
Przyjęcie do wiadomości regulaminu ochrony p/pożarowej pracownik potwierdza własnoręcznym podpisem.

§ 31

Pracownikom przydzielane są nieodpłatnie odzież i obuwie robocze oraz środki ochrony indywidualnej, zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy, na zasadach określonych odrębnych zarządzeniem.

Rozdział X
WYPŁATA WYNAGRODZENIA

§ 32

Pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za pracę, odpowiednie do wykonywanej pracy i kwalifikacji wymaganych przy jej wykonywaniu.

§ 33

1. Wynagradzanie za pracę płatne jest miesięcznie z dołu.
2.
Wypłata wynagrodzenia następuje w siedzibie pracodawcy lub przelewem na konto bankowe pracownika po uzyskaniu jego pisemnej zgody.
3.
Wypłata wynagrodzenia następuje w dniu 27 każdego miesiąca, przy czym, jeżeli dzień 27-go jest dniem wolnym od pracy, wypłata wynagrodzenia następuje w dniu poprzedzającym dzień wolny od pracy.
4.
Wypłata wynagrodzenia dokonywana jest do rąk własnych pracownika albo osoby przez niego upoważnionej lub współmałżonka pracownika, w razie gdy nie może on osobiście odebrać wynagrodzenia i nie złożył pisemnego sprzeciwu, co do dokonywania wypłaty wynagrodzenia do rąk współmałżonka.

Rozdział XI
KARY ZA NARUSZENIA PORZĄDKU I DYSCYPLINY PRACY

§ 34

1. Za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonego porządku, regulaminu pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów przeciwpożarowych pracodawca może stosować:
   
a) karę upomnienia,
   
b) karę nagany.
2. Za nieprzestrzeganie przez pracownika bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów przeciwpożarowych, opuszczenie pracy bez usprawiedliwienia, stawienie się do pracy bez usprawiedliwienia, stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożywanie alkoholu w czasie pracy - pracodawca może stosować także karę pieniężną.
3
. Kara pieniężna za jedno przekroczenie, jak i za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności, nie może być6. wyższa od jednodniowego wynagrodzenia pracownika, a łącznie kary pieniężne nie mogą przewyższać dziesiątej części wynagrodzenia przypadającego pracownikowi do wypłaty (po dokonaniu potrąceń o których mowa w art. 87 § 1 pkt 1-3 Kp).
4. Wpływ z kar pieniężnych przeznacza się na poprawę warunków bezpieczeństwa i higieny pracy.

§ 35

1. Kara nie może być zastosowana po upływie 2 tygodni od powzięcia wiadomości o naruszeniu obowiązku pracowniczego i po upływie 3 miesięcy od dopuszczenia się tego naruszenia.
2. Kara może być zastosowana tylko po uprzednim wysłuchaniu pracownika.
3. Jeżeli z powodu nieobecności w zakładzie pracy pracownik nie może być wysłuchany, bieg dwutygodniowego terminu nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu do dnia stawienia się pracownika do pracy.

§ 36

Przy stosowaniu kary bierze się pod uwagę w szczególności rodzaj naruszenia obowiązków pracowniczych, stopień winy pracownika i jego dotychczasowy stosunek do pracy.

§ 37

1. Jeżeli zastosowanie kary nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, pracownik może w ciągu 7 dni od dnia zawiadomienia go u ukaraniu wnieść sprzeciw. O uwzględnieniu lub odrzuceniu sprzeciwu decyduje pracodawca po rozpatrzeniu stanowiska reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej. Nie odrzucenie sprzeciwu w ciągu 14 dni od dnia jego wniesienia jest równoznaczne z uwzględnieniem sprzeciwu.
2. Pracownik, który wniósł sprzeciw, może w ciągu 14 dni od dnia zawiadomienia o odrzucenia tego sprzeciwu wystąpić do sądu pracy o uchylenie zastosowanej wobec niego kary.
3. W razie uwzględnienia sprzeciwu wobec zastosowanej kary pieniężnej lub uchylenia tej kary przez sąd pracy, pracodawca jest obowiązany zwrócić6. pracownikowi równowartość kwoty tej kary.

§ 38

Karę uważa się za niebyłą, a odpis zawiadomienia o ukaraniu usuwa z akt osobowych pracownika po roku nienagannej pracy. Pracodawca może, z własnej inicjatywy lub na wniosek reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej, uznać karę z a niebyłą przed upływem tego terminu. Karę uważa się za niebyłą również w razie uwzględnienia sprzeciwu przez pracodawcę albo wydania przez sąd pracy orzeczenia o uchyleniu kary.

Rozdział XII
PRZEPISY KOŃCOWE

§ 39

1. Nadzór nad przestrzeganiem regulaminu pracy sprawuje pracodawca, przy pomocy odpowiednich służb.
2. Regulamin pracy - jest podawany do wiadomości każdemu nowoprzyjętemu do pracy pracownikowi, który własnoręcznym podpisem poświadcza fakt zapoznania się z regulaminem.
3. W sprawach nieuregulowanych niniejszym regulaminem obowiązują przepisy Kodeksu Pracy oraz aktów wykonawczych do Kodeksu Pracy.

§ 40

1. W sprawach skarg i wniosków Wójt Gminy przyjmuje strony w czwartki od godz. 800 do godz. 1100.
2. Podczas nieobecności Kierownika zakładu pracy w sprawach określonych w pkt 1 przyjmuje Zastępca Wójta.

§ 41

W sprawach nie uregulowanych niniejszym Regulaminem mają zastosowanie odpowiednie przepisy kodeksu pracy, przepisy wykonawcze do Kodeksu pracy i inne przepisy prawa pracy.

§ 42

Niniejszy Regulamin wchodzi w życie po upływie 14 dni od podania go do wiadomości wszystkich pracowników przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń.

Powrót

Załączniki

Brak załączników w dokumencie.

Metryka dokumentu

ukryj
Tytuł dokumentu:Zarządzenie Nr 34/2003 z dnia 28 października 2003 r. w sprawie ustalenia Regulaminu Pracy Urzędu Gminy w Starym Dzikowie
Podmiot udostępniający informację:Urząd Gminy STARY DZIKÓW
Informację opublikował:Zbigniew Broź
Informację wytworzył:
Data na dokumencie:Brak
Data publikacji:07.02.2005 14:26

Rejestr zmian dokumentu

pokaż